Time flys when you're having fun...

 

Net terug van een 14 daagse Everest trekking in Nepal. Moe, maar voldaan. Vanavond een verjaardag in Kathmandu en dan over 3 dagen terug richting Nederland!!

 

Laatste weken ietwat nalatig geweest met het bijhouden van mijn blogg. Ik ga me dan ook beperken tot enkele hoogtepuntjes.

 

Na mijn vlucht in Maleisie bijna te hebben gemist (verslapen ja..) toch veilig in Indonesie aangekomen. Op het vliegveld het geduld van de douane even op de proef gesteld omdat ik mijn dollars voor mn visum in mn grote backpack had zitten en dus eerst door de controle moest, geld pinnen en terug om dit visum af te stempelen hehe. Hierna bracht een rit met een behulpzame taxichauffeur me in het centrum van Padang.

Na een goed ontbijt in het hotel op zoek gegaan naar een soort van bijbel (lees Lonely Planet) van Sumatra. Beide boekenwinkels in Padang brachten me niet verder dan een wegenkaart. Pff fijn zo'n goed voorbereide reiziger! Via internet een PDF geprint van het hoofdstuk Sumatra uit LP Indonesie, in laten binden en me voor gaan bereiden op de 2,5 week Sumatra.

 

In vogelvlucht:

- 24 uurs bijna offroad busreis dwars door sumatra van padang naar Balige. Airco op -10 en snotverkouden aangekomen in Balige..

- In Balige de wandelgangen van mijn oom Jo nagegaan. Warm en gastvrij ontvangen. Emotioneel en indrukwekkend bezoek. Zijn bekenden daar over hem laten vertellen. Gepassioneerd en vol liefde over hem en de dingen die hij voor Indonesie en de mensen verwezenlijkt heeft. Foto's bekeken, het graf bezocht, traan gelaten. Les gegeven op junior en senior highschool Engels en Gym. Kinderen en docenten zien en doen lachen, met alleen een kleine speech en basketballes.. mooi en dankbaar. 

- Via Lake Toba naar Berastagi om een semi-actieve vulkaan te beklimmen, samen met een Engelse sportleraar de conditie van onze gids op de 'Klimmers-route' op de proef gesteld. 2 van die competatieve baasjes en een arme 45 jarige Indonesische gids hi.. hi.. Conclusie: conditie is goed, en zwavel uit vulkanen stinkt echt...

- Van Berastagi naar Bukit Lawang voor 4-daagse jungle trek. Slapen onder een zeiltje, luchtvochtigheid ongekend. Orang Outang wild en semi wild. Thomas Leaf monkeys, spinnen, slangen en ongerepte jungle, wauw...

- Bukit Lawang naar Medan, in Medan het universiteitsdeel dat mijn oom ooit heeft opgezet bezocht. Wederom mensen gesproken die hem kende maar met een ander gevoel verder gereisd dan vanuit Balige.

- Van Medan naar Banda Aceh en Pulau Weh, overblijfselen van de Tsunami gezien en heerlijk gedoken en gechilled op Pulau Weh alvorens de trip naar Nepal gemaakt ging worden.

 

Zo dat was ff een vogelvluchtje niet?! Delhi was bizar maar sla ik over en dan nu Nepal, kort maar over 3 dagen ben ik thuis en kunnen jullie het persoonlijk aan me vragen ;)

 

Op een feestdag aankomen in Kathmandu is gaaf. Holi. Zo heet het, misschien even googlen. Feestdag met kleuren en waterballonnen. Klinkt vreemd? Iedereen is in alle vriendelijkheid met elkaar in kleur en watergevecht, overal blijde gezichten en een kinderlijke sfeer in de stad!

 

Op deze dag 4 gidsen nagegaan voor een trekking! Kritisch ben ik toch wel een beetje dit moest toch een hoogtepunt zijn. Alleen in de bergen is ook maar alleen en al teveel tijd heb ik niet. Gids gevonden, genaamd Rahul. Druk baasje maar van zijn presentatie was ik wel onder de indruk. Plan gemaakt, toegangsbewijzen geregeld bij de touristinfo. Trekkingpermissie, vliegticket en meteen een dag na aankomst in Nepal vliegen naar Lukla (2840m) met een mountainflight. Zo, das mooi!!

 

Vlucht gecancelled door het slechte weer, wel een belg ontmoet, Filiep. Gids delen? Wellicht zegt de sympatieke belg. Uiteindelijk 14 dagen mee in de bergen gezeten.

 

Na dag 1 het plan bijgesteld. Allebei het idee dat weer meer konden dan het originele plan. Hoogtepass erbij, rustdag minder. Maar de hoogte werd me op dat 3 teveel. AMS, Acute Mountain Sickness. Na een dag van 8 uur lopen in het zonnetje de laatste klim bijna op gekropen, na een soepje en wat thee voelde ik me eigenlijk wel weer het mannetje. In de nacht alleen ontzettende hoofdpijn, niet geslapen, misselijk, en het gevoel of ik dronken was zonder een druppel alcohol. Ellendig voelde ik me. Mijn partner in crime toonde zich een betrouwbare. Bij mogelijke ziekte van een van de 2 zouden we samen afdalen. Dit hebben we gedaan in de ochtend, een extra rustdag genomen en een nieuw plan gemaakt.

 

(AMS komt in 2 vormen voor, in de longen en de hersenen. Voor een groot gedeelte is het genetisch bepaald. Probleem is dat je lichaam zich niet aanpast aan het gebrek aan zuurstof in de lucht. Doe je dit ook nog met een verhoogde fysieke inspanning wordt dit effect nog wat verergerd. Symptomen zijn de hierboven genoemde. In een notendop is dit me een beetje overkomen.)

 

Hierna:

Ongelooflijke bergpanorama's. Immense hoogte (Piek van 5130m, Kala Pattar 5550m, Mt. Everest Basecamp 5342m). Wonderlijk tibetaans brood en uiterste fysieke inspanning. Zo genoeg superlatieven? Fucking VET...!!

 

Nou een beknopt stukje van mijn laatste weken, hoop dat jullie het met plezier zullen lezen. Ik ga een Nepalees biertje doen...

 

Tot heel snel allemaal....

 

Gegroet, Ron

 

 

 

 

 

 

Wat ik merk is dat de motivatie om te schrijven wat minder wordt, nu al? ja.. haha. Heb toch mn best gedaan en ik hoop dat de foto's het wat mindere verhaal goed doen.

 

Het is even (13 dagen) geleden sinds mijn laatste schrijven. Tijd voor wat nieuws. Hoofdactiviteiten waren duiken, snorkelen, poepen, eten, slapen. En meestal ook in die volgorde. Waar ik 2 weken geleden mijn eerste cursus net had afgerond mag ik me nu Advanced Open Water Diver noemen. Klinkt meer dan dat het is maar het grote voordeel, ik mag tot 30m diep duiken en wrakduiken behoren dus vanaf nu tot de mogelijkheden.

 

Ik wil niet teveel schrijven over full moon, op de 31ste, super vet feest op het strand van Koh Phagnan. Dronken... en ik vind het daarom echt top, dat mn overlevingsdrang me op de boot terug naar Koh Tao heeft gezet. Hi.. Hi.. 

De dag erna heb ik wat gerust in het materialenhok van de duikschool (Sairee Hut DiveResort Koh Tao) om aan het eind van de middag een boot, bus en trein te pakken richting Maleisie waar ik op de 2de in Kota Bharu Floris zou ontmoeten. Floris? Ja, Floris, hij van Singapore naar boven, ik van Koh Tao naar beneden en zo elkaar in onze mooie reisjes treffen in een moslimland. Echt super cool. Hoewel Kota Bharu voor Floris de plek was om zijn verdere reis te ordenen (60 dagenvisum Thailand en minder prettig, gestolen backpack en dus dingen regelen met verzekeringen) was er voor mij weinig te beleven. Na die trip (22u) snakte ik naar een biertje, dat was alleen lastig, chinatown was de enige optie maar die zijn pas na 17.00u open. Tsja, welkom in het eerste Moslimland van je trip. Goed dat we snel onze weg richting Pulau Perhentian Kecil vervolgden.

 

Pulau Perhentian Kecil. Alleen de naam vind ik al excotisch.. Onderaan het stuk vinden jullie een link met de foto's dus oordeel zelf. Wat ik het meest bijzondere vond was dat het eiland praktisch verlaten was. Omdat het februari is, en eigenlijk nog regenseizoen was er de eerste dag geen toerist op het eiland te bekennen. Nouja, misschien 10. Het populaire strand zag er verlaten uit alsof de hele bevolking de spullen had gepakt en was vertrokken. Later werd ons de reden uitgelegt, het seizoen. Laagseizoen, pas na het Chinese Nieuwjaar (14feb dit jaar begint het wat drukker te worden). Mooie bijkomstigheid in het regenseizoen is dat er enige golfslag was aan het strand: Long Beach. Weinig spectaculairs maar we hebben een paar leuke golfjes gepakt. Daarnaast een vette snorkeltrip gedaan, (zie aantal foto's) haaien, schildpadden, vuurtorenjumps, vanalles, de filmpjes komen wel in Holland.

 

Om te duiken had ik een divemaster nodig en Floris zijn licentie. Er was alleen maar een school open op de dag van aankomst, en die beviel ons niet echt. Niet echt de sfeer waar we op zaten te wachten. Na wat zoekwerk een duikmaster uit zijn winterslaap getoverd, (die ons wel aanstond :)) en ons laten informeren over de mogelijkheden. Voor Floris een spoedcursus in 2 dagen omdat zijn duikschool pas op donderdag (zaterdagochtend stond vertrek gepland) open ging en voor mij fundives bij de mindere school en op vrijdag een duik met Floris. Werkelijk een paar wereldse dagen..

 

Na Perhentian met lokaal vervoer geprobeert in een dag in het centraal gelegen Taman Negara te komen. Taman Negara is het oudste regenwoud in de wereld, vandaar ook een van Maleisisch grootste toeristische trekpleisters. Een beetje zoekwerk maar het zou toch moeten lukken.. helaas gooide overstekend Wild (voor jou Rens), een lokale pinautomaat en moeizaam communicerende Maleisiers een beetje roet in het eten. Ik eindigde na een dag in Kuantan, een nietszeggend plaatsje halfweg. Gelukkig bood de bijbel (Lonely Planet) een geschikt hotel maar moest ik Taman Negara in een avond en halve dag gaan bekijken, nog zo gezegt niet meer racen...?!?!?!?

 

Die roet trof ik ook 's avonds in Kuantan weer aan in mn eten, voor het eerst dat ik hier iets at dat me niet aanstond. Daar zal ik me verder niet over uitwijden, waar dan wel over? De titel van dit stukje...

 

Velen weten het, sommige willen het niet weten, maar het is toch echt zo, poepen is een redelijke passie van me. En het gaat aardig tijdens mn reis. Het vervelende als je alleen reist is alleen dat je je tas even onbeheerd achter moet laten in openbare gelegenheden. De squad-toilet (of Frans closet) was op het station namelijk zo klein dat mn gigantische backpack er niet bij paste. En als ik moet dan moet ik, dus die tas maar even buiten laten staan. Na het doorspoelen, een met mijn tas rommelende Maleisier achterna gezeten.. de Rat.. Niks kwijt, niks gestolen, gelukkig... lucky me en 'Was sich liebt, das neckt sich....' bijna, in mijn geval hehe.  

 

Taman Negara was mooi, te kort maar ik ben blij dat ik het even heb gezien. Canopy Walk, een Nightwalk, met als hoogtepunt wat grazende herten op 100m en wat volgens de gids erg bijzonder was een Mousedeer. Die ik ook wel cool vond moet ik zeggen.

 

Vandaag en gisteravond Kuala Lumpur, zie ook wat foto's. Leuke stad waar ik nu na een lange dag sightseeing in mn sterk naar zweet geurende kloffie mijn stukje zit te typen. He he.. Wat rest voor KL is een etentje ChinaTown en misschien het op de kop tikken van een goedkope RayBan. Vannacht om 04.00u voor jullie 23.00u denk ik heb ik een bus naar het vliegveld en vertrek ik richting Indonesie. Erg veel zin in...

 

Wat rest?

 

Hoe is het met jullie? Bart hoe is het ontzettend gave Vancouver? Dirk, Teut, Kuub en Twan, hoe is het werkende leven (ghighighi...)?? Hockeyers, ik lees iets over oefenwedstrijden, goed bezig, zin in? Floris, geniet met Michelle in Thailand, vond het top om te meeten. Rens en Mark, hoe gaat het in jullie Tirolerzuipdorp in Oostenrijk? (Rens je krijgt nog een mooie mail terug, hij komt echt). Menno, hoe is je huisje, de foto was mooi, wanneer komt Nina'tje? Ninke en Bas, wat cool Lot loopt, bedankt voor jullie berichtje..! Pa en Ma, ook als jullie weinig horen gaat het goed, echt waar! De rest die me leest bedankt voor de berichtjes en het lezen. En poepie.. ik mis je heus een beetje bij me op reis..!

 

Ciao en tot de volgende.. Ron

 

Foto-impressie: Koh Tao - Perhentian Kecil - Taman Negara - Kuala Lumpur (KLIK OP DE LINK)

 

 

 

 

 

Het is hier nu 09.00u, een relax dagje na mijn 3-daagse duikcursus. Nu zullen jullie denken: 'Een relaxdagje?! Dat zijn ze toch allemaal...'. Nou ik heb me de laatste dagen aardig beroerd gevoeld. Buikgriep, snotverkouden en spontane hoestbuien zijn niet echt de ideale omstandigheden voor een duikcursus. Toch gedaan, pittig maar toch een A+ of 10 gehaald. Vandaar nu een relax/rustdag om het lichaam weer een beetje op orde te krijgen. Morgen, begin ik namelijk met m'n volgende cursus!!

 

Er is vanochtend een whaleshark gespot door een duikgroep dus nu baal ik alleen maar dat ik vandaag al niet ben begonnen.. Morgen, hoop ik, zie ik hem...

 

Na mijn eerste berichtje zo'n 2 weken geleden is het een beetje een race geweest waar ik nu mijn tol voor betaal zegmaar. Een zware, maar mooie en interessante race... De busreis vanuit Chiang Mai bracht me terug in Bangkok. Tussenstop om de volgende dag een bus te pakken naar Cambodja. Thomas, Nina, Matthew en Roz vergezellen me. Of ik hen, hoe je het ook wilt bekijken. We kunnen het goed met elkaar vinden sinds we elkaar ontmoette in Chiang Mai, wat ons er toe deed besluiten een stukje samen verder te reizen. De busreis naar Cambodja was krap (als altijd in bussen met 1.91m), doch voorspoedig. Op de gebruikelijke vertraging bij de grensovergang na natuurlijk. Iedereen had ons echter gewaarschuwd voor een onbegaanbare weg. Ons geluk? Na 40 jaar onbegaanbaar wegdek, net 3 maanden vers asfalt. Hi.. Hi..! Tegen de avond aangekomen in Siem Reap. De bedelende  Maleisiers ontwijkend een tuktuk gevonden die ons naar een willekeurig guesthouse bracht. 

Siem Reap wordt door toeristen bezocht om Angkor. Angkor betekend in Khmer 'Heilige Stad'. Een 400 vierkante kilometer bestrekkend gebied bezaaid met tempels. Met als grootste en meest bekende 'Angkor Wat'. Deze tempel is tevens het grootste religieuze gebouw in de wereld. Om al deze tempels te bezoeken en je flipflop's niet te verslijten heb je een vervoersmiddel nodig. Dezelfde TukTuk-bestuurders bieden een uitkomst. 3 dagen volledig tot onze beschikking voor 35 U.S. dollar. Hi.. Hi..

 

Een 3 dagenticket kost $40,- onderhandelen over deze prijs is niet mogelijk. Vast toeristen tarief. Redelijk prijzig maar in 1 dag is het simpelweg niet te doen. De eerste dag bezoeken we de oudste tempels. Nouja, het zijn meer ruines en het meest spectaculaire voor mij is de slang die ik vind. Het mooie is dat de tempels zich in de jungle (lees bossen) bevinden. Dat geeft wel een soort van Indiana Jones gevoel. Maar ben nog niet helemaal overtuigd. Wat wel veel indruk maakte is contact met de monnikken. De laatste tempel die we bezochten sprak een monnik me aan (dit gebeurt veel, een manier om hun Engels te oefenen). Hij nodigde ons uit om een van zijn lessen bij te wonen. De jonge monnik vertelde uitgebreid over zijn beweegredenen monnik te worden. Veel jongeren uit arme dorpen worden monnik voor de mogelijkheid om te kunnen studeren. Er is geen geld voor scholing, donaties aan monniken, tempels en het geloof an sich, maakt het voor deze jongeren toch mogelijk te gaan studeren. De meeste van hen studeren Engelse Literatuur. Wat ze later weer mogelijkheden geeft om de jeugd in de arme dorpen te onderwijzen of verder te studeren. Verder dienen ze iets te doen voor de maatschappij, deze monnik in doet dat in de vorm van het onderwijzen van kinderen.

 

De 2de dag Angkor Thom waar de 'Bayon' onderdeel van is. Voor mij is dit de meest indrukwekkende tempel. Zelfs met toeristen het gevoel hebben dat je er alleen rondloopt. Naast Bayon telt Angkor Thom nog vele andere tempels, vele hiervan zijn een soort van een geworden met de jungle. Overal groeien de wortels van de bomen door, over en onder. Hier zien we ook de zonsondergang.

 

De laatste ochtend in Siem Reap was vroeg opstaan. Om 05.00u vertrekken we met onze TukTuk-drivers richting Angkor Wat voor de zonsopkomst. Erg gaaf. Evenals deze gigantische tempel zelf. Het is moeilijk te omschrijven, jullie zullen het wel zien als ik de foto's upload die verklaren meer dan ik kan schrijven.

 

Vanuit Siem Reap een bus naar Phnom Pehn. De hoofdstad van Cambodia. En waar ik Bangkok druk vond sloeg dit alles. Waar ze in Bangkok nog naar verkeerslichten kijken doen ze dat hier niet. Allemaal vol op een kruising af, en dan kijken wie wie voorang verleend. Wederom, geen botsing gezien. Geweldig.

De killing fields en de S21 waren de bezienswaardigheden die hier op de agenda stonden. Erg vrolijk zijn deze niet. Onder het regime van Pol Pot stierven in Cambodia tussen 1975 en 1979 zo'n 3.000.000 mensen. Sommige van de hongersnood. Vele anderen werden vermoord. 20.000 hiervan in de killing fields iets ten zuiden van Phnom Pehn waarvan de meeste eerst gemarteld en uitgehongerd in gevangenis, S21.

Of het mijn indrukwekkende gestalte was of mijn hockeykwalitieten, van achter de hekken die het gebied van 'Killing Fields' afschermen werd een naam geroepen die ik alleen herken van het hockeyveld: 'Rambo, Rambo..!'... 'Sir, you Rambo'. Bedelende kinderen... Zelfs hier. Maar deze vergelijking? Vast mijn minstens zo gespierde Sylvester Stallone torzo.... Toch nog een glimlach op dit verschrikkelijke oort waar de massagraven met menselijke restanten onaangedaan bewaard blijven.

Deze 2 bezoeken op 1 dag hebben best wat impact, het treurig maar moeilijk voor te stellen zo kort geleden. Bij ons avondeten werd het wat tastbaarder, op een nachtmarkt vroeg een Cambodiaan of hij ons mocht vergezellen aan tafel. Hij vertelde ons over hoe hij Pol Pot overleefde, hoe hij zich als dom voordeed omdat iedereen die gestudeert had of maar een andere taal sprak werd opgesloten. En hoe Phnom Pehn binnen een dag van levendige stad tot spookstad werd gemaakt en iedere inwoner naar het platte land werd verbannen.....

 

Van 2 dagen serieus sightseeing op naar wat luchtigers in Sihanoukville, aan de zuidwestkust van Cambodia. Snorkeltrips en wat relaxen gepland, regen op dag 2 gooide alleen roet in het eten. Wat drinken en roken in dit oord zonder regels zijn een goede afleiding. Poolen met mijn reismatties en een beetje kaarten.Erg relaxed hier. Jammer van het snorkelen maar mijn volgende bestemming Koh Tao zal me zeker voorzien van de nodige snorkelactiviteiten.

De reis er naartoe (26uur) was pittig. Maar tevens het einde van de eerder beschreven hectische race. Ik blijf hier nog even voor mn 2de duikcursus, een full moon party en dan reis ik zuidwaards richting Maleisie. Pulau Perhentian... volgende duikoord. Het grijpt je...

 

 

 

 

 

Andere foto's volgen in mijn volgende blogg.. Ben nu in Sihanoukville in Cambodia, vanuit hier ga ik de 22ste terug via bangkok naar Chumpod - Ko Tao. Daar de volgende uploads. Enjoy the pic's!!

Zo... Het eerste digitale bericht vanuit Thailand. En wel op de 9de dag van de trip. Van sneeuw, regen en rust met kerst in Samoens naar zon en drukkende warmte in een hectisch Bangkok. Moet me toch even beklagen over de vlucht, A'dam - Parijs okay. Parijs - Bangkok... Ik denk dat de wel bespraakte Ier naast me zo'n 140 kilo woog.

 

Bangkok is druk, hectisch, en ik laat de airport bus me maar afzetten in het toeristen centrum en zijn drukste straat: Koh San Road. Hostel redelijk snel gevonden, their all over the place. Net buiten de drukte van de backpackerstraat duik ik een klein steegje in en vind een hostel met een single-room met (geruisloze) ventilator voor 500 baht voor 2 nachten. Omgerekend wil dat zeggen ruim 10,-. Dikke prima voor nu, weg met die dikke rugzak, stad in.

 

Ookal zegt de Lonely Planet het nog zo vaak, kijk uit voor Tuktuk bestuurders die je voor 20 baht de helft van de bezienswaardigheden laten zien. Toch doen, KAK!! 1 tempel maar ook een diamantfabriek, voor de volgende tempel wilde hij eerst langs een tailorshop.. hmm dacht ik, owja die lonely planet :s. Ruzie gemaakt, uitgestapt, niet betaald en in the middle of bangkok proberen m'n weg terug te vinden. Door Bangkoks Chinatown gedwaald. Terug bij mn hostel, Amerikaan en Israelier ontmoet en heel goedkoop heel dronken geworden op mn eerste avond.

 

2de dag toch vroeg op, katertje, cola water en overige stroopwafels voor ontbijt. Al lopend half Bangkok gezien. Foto's vertellen hun verhaal langs Royal Palace, vele tempels en Golden Mount. Franse dames ontmoet, aan mn Frans gewerkt heerlijk gegeten en bedacht wat te gaan doen de komende dagen. Als ik het noorden van Thailand wil zien moet ik sowieso terugkomen in Bangkok, alles is verbonden met het Thaise hart Bangkok. Ik heb een busticket naar het noorden geboekt voor wat trekkings en vertrek op dag 3 in de avond. Voor nu is 2 dagen Bangkok even genoeg.

 

Chiang Mai is rustig, laid back. Weinig sluwe verkopers die je hun shop in trekken geen constant toeterende tuktukdrivers. Chill. De bus komt aan om 07.30 ik kan niet slapen en ga voor wat tempels de stad in. Een dag later, vrijdag 08-01 ga ik voor 3 dagen de jungle in voor een Trekking. Hilltribe villages, Olifanttrekking, bamboorafting, en ik hoop veel lopen door de jungle.

 

De groep voor de trekking bestaat bij de start uit 12 mensen. 5 hiervan haken af na een dag en lopen terug. De overige 7 waaronder ik gaan 3 dagen. Samenstelling? 2 duitser, 2 engelse, 2 oostenrijkers en een hollander. Pff.. Non tourist Trekking my ass.. haha. Het zijn wel erg interessante en leuke mensen.   

 

Op de ochtend van vertrek is het zover, eindelijk mijn eerste Aziatische buikkramp komt om de hoek kijken. Goede timing ronny! Immodiumpje dan maar. De trekking is niet zwaar, zo'n 3 a 4 uur lopen per dag, goed eten wat de gidsen zelf maken. Uitzichten zijn ongelooflijk. Het dorp waar we slapen is erg primitief, overal kippen en varkens voor consumptie. Westerse invloed kicks in door middel van rotte crossmotors waar mee ze door de jungle knallen, ongelooflijk die gasten. De rest van het transport gebeurt te voet. Het gebied waar we zitten is het is een national park: Doi Inthanon. Ten westen van Pai, tegen de grens van Birma. Dit is tevens het land waar de locals hun drugs halen. Opium. Heel veel opium. Het mooie, 0 controle door de jungle. En 's avonds lekker smoken in hun bamboohutjes.

 

Olifanten trekking is gaaf, vooral als je beesten tegenkomt die je nog nooit in het wild hebt gezien. Helemaal als je gidsen ze met liefde en plezier voor je villen. Dit keer een slang, zwart, lang en snel. Ik zie hem als eerst en roep de gidsen... Snake! Snake! Als malotten rennen de twee met getrokken sabels achter het beest aan de jungle in. Op de olifant bedenken we wat voor slang het zou kunnen zijn. Damn hoe vet, terwijl de olifanten de gewassen wegknauwen komen de gidsen terug. 'Where's the snake?'...  'King Cobra, danger danger, Oh my Buddha!!'

de watjes........

 

Terug in Chiang Mai op zondag bezoek ik met het duitse en engelse koppel de Sunday night market. Zo'n 15.000 misschien wel 20.000 man door de marktsteegjes. Ongelooflijk. Het mooiste, voor mij? Een heel plein, alleen maar eten... Vis, Sushi, Vlees, Sha-Shlick, Pat Thai, hele kippen, halve kippen, varkens. Werkelijk alles wat ik lekker vind voor je neus klaargemaakt.  Een hele kip, 40 Baht, ofwel 80cent. Zoveel smaak, flavour WAAAAAHHH!! Heb me helemaal rond gegeten voor zo'n 4,-. Ik kon niet meer. Hahahaha, Foodheaven. Naast het eten wat ik al ken en sommige nieuwe dingen ook wat Thaise snacks op: Bamboo worm, Silkworm, Grasshopper.. apart.. mwokay. Als je er toch bent, why not?!

 

De trekking en Thaise rum hebben er toch wel ingehakt. Fijn even chillen in Chiang Mai. Vandaag vertrek ik richting Bangkok, een dag daar en 's nachts met een bus richting Cambodja. Nieuw land, nieuw avontuur, daarna? Duiken en strand. Dan even genoeg sightseeing on land.. Tijd voor de zee. Ik geniet, big time.. Jullie ook?!

 

Ciao.. Ron